bel 404 voor vragen over online informatie
Geplaatst op: november 20, 2011 Gearchiveerd onder: the internet as archive | Tags: the internet as archive, twitter Laat een reactie achter »View the story “the Internet as Archive” on Storify]
Ik heb vandaag en gisteren een korte maar alleszins leuke twitterdiscussie gevoerd met @chrisbellekom. De neerslag hiervan heb ik opgenomen in Storify (zie link hierboven). Aanleiding vormde de mededeling van Chris dat hij van plan is/was om bij het ‘behalen’ van de 10.000e tweet, zijn volledige timeline te legen in de prullenbak van Twitter. Iets wat bij mij vragen opriep over het waarom van deze actie waarbij een eenvoudigweg ‘omdat het kan‘ in mijn beleving wat al te kort door de bocht was. In de slipstream werd kort gememoreerd aan de overeenkomst tussen Twitter en de Library of Congress (LoC) waarbij ‘alle’ tweets ‘from its (Twitter) inception’ beschikbaar worden gesteld aan LoC. Een onderneming die – hoe mooi ook – al te zeer gefundeerd lijkt op traditionele ideeën uit de bestaande wereld van archief en bibliotheek.
Want, belangrijker dan het archiveren van tweets is misschien wel de constatering dat met het weggooien ervan ook een gedeelte interactie verdwijnt. Stel dat Chris de daad bij het woord voegt, dan is bovenstaande twitterdiscussie onttroond en feitelijk waardeloos geworden. Het archiveren van tweets kan dit deels ondervangen, maar niet wegnemen dat simpelweg het online in stand houden van zowel link als content de beste waarborgen biedt voor het – telkens opnieuw – kunnen reconstrueren van webbased informatie.
Voor mij fungeert het Internet als ‘archief’. Iedere poging om content buiten zijn oorspronkelijke context en locatie op te slaan, gaat volgens mij aan dit principe voorbij en betekent per definitie een stukje vernietiging én vermindering van beschikbaarheid van content.
Natuurlijk kan ik content bundelen in Storify, bookmarken in Delicious, liken in Facebook en curate’n in Scoop.it. Dit alles laat onverlet dat het waardevol is als de oorspronkelijke hyperlinken zoveel mogelijk blijven werken en dus dat oudere informatie zoveel mogelijk online blijft. Hier ligt een belangrijke verantwoordelijkheid voor de maker en publicist van content: jij en ik dus.
Kortom is – met inbegrip van alle mits-en en maar-en – de stelling gerechtvaardigd dat publicatie van informatie niet enkel leidt tot rechten, maar ook tot verplichtingen… (?) Want met het creëren van interactie wordt mijn informatie ook een stukje van jou, toch!
De teller bij Chris staat nu (20 november, 23:13) op 9.991…and still counting.
